hayat...ne garip demi insanlar doğup,büyümek.yaşamak ve ölmek için yaradılmıs...kimileri hayatının baharında,kimileri anne kucağına yeni geldiğinde,kimileri de daha minicikken anne karnında...bazılarıda var ki ölümü dört gözle beklemekte.çok garip ölümn her an şu kapının arkasında durduğunu bile bile yaşamak acayip.düşünce mantıksız sacma geliyo ama yaşanınca anlaşılıyo demek....insanın tüm sevdiklerine bi veda edemeden gitmesi içler acısı.yere göğe sığdıramadığımız sevdiklerimizn bi gün öylece yatrken görmek....anlatılmaz bı duygu olsa gerek.bı zaman sonra elbet tadacak her fani bu duyguyu.ama bence sacma küslükler yerine hep beraber olmalı insan sevdikleriyle.bi gün NEDEN deyip pişmanlık duymak yerine büyüklük yapmalı yaşı her ne kadrda küçük olsa.düsünmeli....ya orda ben olsaydım...!!! (senı sevıyorum sözcüğü cok zor olsada tek bi davranış yetiyo bazen anlatılmak isteneni.çok geç olmadan herkez denemeli bence...sizi seviyorum..!!!!!!!) (:
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder